Cemali Safa

OĞUZ ATAY’A

Ben hiç düşünmedim. Aslında bu saatten sonra da hiç düşünmüyorum. Belki de kaybetmenin faturasının son ödeme tarihi gelmedi. Son güne kadar ödeme yapmazdık biz. Alışkanlık. Maaştan arta kalan bir miktar paranın, döşeğin altında durması, belki de biraz mutlu ediyordu annemi bilmiyorum ama ben nerede saklıyorum o bedelleri ve o acıları bilmiyorum. Annem gibi olamadım…

Aslında ben… (yani sen) bundan sonra çok fazla düşünmemiz gerektiğini gördüm ve  kaybetmekten iflağı tükenmiş dostlarla (yani hep birlikte) gülmek… samimiyetsiz samimiyet… Sözde sevda. Zorla…

Aslında bir yazar olarak eleştirilmek… şunu okuma, bunu okuma ve hatta hiç okuma, boş ver (kabaca: s.ktir et) bizim gibi ol. Neden Olric? Neden bunu istiyorlar? Olric ben; süreklikafasıkarışıkolupdakararsızolangillerden-mişim… onlara (yani bizlere) göre herşey eskisi gibi devam etmeli(y)miş… “Canım bu kadar farklı şeylerle karşımıza çıktığında duruma hakim olamıyoruz… bak seviyoruz da seni… yapma böyle… okuma-yazma-düşünme…” Neden Olric? Bunlar tümden reddediyorlar herşeyi… Bir şey diyorum “inşallah”  falan diyorlar. Bilmiyorum. “Dua et” diyorlar. Peki ama ya benim dua-mın aksini başka bir adam daha samimiyetle ederse?

Geçenlerde içeride otrmuş kitap okuyordum. Şöyle-böyle ikibinyüzelliiki sayfalık bir kitap. Sosyolojik tahliller var. Sonra baktım dışarıda bir kargaşa çıktı, sonra seslerin benim küçük evime doğru geldiğini gördüm. Kapı zorlandı sonra… daha ne olur demeye kalkmadan içeriye bir çok insan girdi. Ellerinde sopalar ve saire… başladılar teker teker konuşmaya:

GENÇBİRKADIN: “sen neden bu kızı üzdün” (ondokuz yaşında bir genç içeriye ellinde siyah bir elbiseyle içeri girer. Sonra ağlamaya başla ve sonra çıkar gider.

FATİHSULTANMEHMETHANOLDUĞUNUİDDİAEDENBİRİ: “bre bizi Fransız kaynaklardan okumayasın” (kılıcını çeker, kılıcın beyazlığı gözleri kamaştırır.)

YANYANADİZİLMİŞYAKINBİRKAÇDOST: (hep birlikte) “karşımıza adam gibi bir aşkla çık” (uğultular yükselir.)

ÇEVİRMESAKALLIBİRMÜSLÜMAN: “yanlış anladın sen bizi, yanacaksın”

GENARELTWAIN: “asker (emretme komutanım) peki, o zaman ben çıkayım, dışarıda bilmem kaçıncı dünya savaşı var” (General seferbelik ilan eder, herkes gider)